ถ้าเธอไม่ แต่ฉันใช่

วันที่เราเริ่มทำความรู้จักกัน
เธอใช่   ฉันก็เห็นด้วยกับเธอ

ฉันใช่   เธอก็ยิ่งตื่นตกใจว่าทำไมถึง  คิดเหมือนกันเลย

เมื่อก้าวข้ามความแปลกหน้ามาเป็นความคุ้นเคย
ทำไมเวลาฉันใช่   เธอกล้บบอกว่า  ไม่ใช่

เวลาเธอใช่   ฉันกลับคิดไปคนละอย่าง
ความรักของเรามันยังเหมือนเดิมอยู่หรือเปล่า
แล้วมันเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา 

 ความคุ้นเคย  คือตัวปลดปล่อยจิตวิญญาณของเขา
 ความไว้วางใจ  คือกุญแจไข  ความเป็นตัวตน

เราต่างไม่ได้เปลี่ยนไป

แต่เราต่างเปิดใจกันต่างหาก

เรากล้าแสดงความคิดเห็นต่อกัน กล้าขัดแย้ง กล้าขัดใจ
ช่วงแรกรัก   อาจเป็นช่วงแห่งการสร้างความพึงพอใจกันก็จริง
แต่เมือผ่านเช้าสู่ช่วงตัดสินใจ
ว่าจะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันต่อไปได้หรือเปล่า
นั้นเป็นช่วงเวลาแห่งการเปิดเผยตัวตน
การทำความเข้าใจกันและกัน
ไม่ต้องสร้างความพึงพอใจตลอดเวลา
เราก็สามารถสร้างความประทับใจ
ให้กันและกันได้   จากความขัดแย้ง
ความประทับใจที่เดินทางผ่านการเรียนรู้และเข้าใจ